Tijdens een bibliodrama weigert Marga haar 'schuld' over te dragen aan 'Jezus', vanuit de gedachte: een ander mag niet opdraaien voor mijn fouten. Later realiseert zij zich: maakte ik Jezus zo niet tot enkel een ander? En is dat niet een beperkte blik op hem en tegelijk op mijzelf. Ik had de uitnodiging om mijn schuld te dragen kunnen zien als een "uitnodiging uit de diepte van mijn ziel om, tja, de schuld in de dimensie van God te brengen."