Ik vraag niet om begrip bij de nabestaanden aan wie groot leed is aangedaan. Zij hebben recht op hun eigen woede en eigen woedende taal, zegt pastor Marinus van den Berg. Toch oppert hij, als niet-nabestaande, ook een ander perspectief. “Niet om plooien glad te strijken.” Maar omdat hij verhalen leerde kennen uit de daderwereld. Ook die wereld kent zijn eigen naasten en soms nabestaanden: moeders, vaders, zussen of broers. Daders en slachtoffers: “Misschien kan ik geen pastor zijn voor beiden, maar beiden houden me wel bezig.”