De foto die niet meer loslaat. “De hele dag is hij steeds weer op mijn netvlies”, schrijft Marinus van den Berg. En hij weet hoe hij zondag in het verpleeghuis waar hij pastor is de dienst zal beginnen: met die foto, een gedicht, een paaskaars en stilte. “Dit is Aylan Kurdi. Hij is van ons allemaal geworden.” Een snee in de vereelte wereldziel. Hoe kun je géén godsvraag hebben?