Cees van Eijck groeide op bij de zusters en broeders. Met dankbaarheid kijkt hij terug op de opvoeding en vorming die hij daar ontving. “Later is mij gebleken dat menig kind met een normale thuissituatie daar jaloers op kon zijn.” Met pijn in het hart neemt Van Eijck kennis van het misbruikschandaal in de kerk. Die misdaad mag niet ongestraft blijven, vindt hij. Maar tegelijk wil hij graag benadrukt zien dat het overgrote deel van de religieuzen en kerkelijke dienaren geen blaam treft. Integendeel: “Zij hebben zeer waardevolle bijdragen geleverd aan de opbouw van de samenleving."