We leven in een emotie-cultuur, zo wordt ons regelmatig door cultuurcritici voor gehouden. Viert irrationaliteit de boventoon? Of is juist de rede versmald tot levensvreemde rationaliteit? Om op deze problematiek zicht te krijgen, onderzoekt filosoof Emanuel Rutten een voor-vraag: wat moeten we verstaan onder zinvol redegebruik. Om die vraag te beantwoorden onderzoekt hij de oorsprong van ons weten, die hij gelegen ziet in de pre-socratische wijsheid, de oorspronkelijke retorische wijsheidstraditie, die de eenheid van denken, leven en verwoorden bepleit. "Redegebruik is pas zinvol, geworteld en vruchtbaar indien ze de gehele menselijke existentie omvat."
Lees meer over
Interessant betoog van Emanuel Rutten. Wat moeten we verstaan onder zinvol redegebruik oftewel de pre-socratische wijsheid, die de eenheid van denken, leven en verwoorden bepleit. “Redegebruik is pas zinvol, geworteld en vruchtbaar indien ze de gehele menselijke existentie omvat.”
Mijn vraag is dan of 'de gehele menselijke existentie' ook bewustzijnsontwikkeling of spirituele ontwikkeling omvat? De rede oftewel het rationeel-empirisch bewustzijn is slechts een gedeelte van het totale 'veld' van bewustzijn. Wijsheid omvat meer dan het rationeel-empirische denken, het omvat ook intuïtief denken op een zeer verfijnd, onderbewust niveau van bewustzijn.
HOE bereiken we een 'eenheid van denken, leven en verwoorden'? Geven de vermelde wijsgeren/filosofen/oratoren daar een praktische methode voor? HOE kom je tot een 'allesomvattend denken'? Wijsheid is inderdaad een zeldzame eigenschap. Geven Cicero en Quintilianus praktische methoden om 'wijzer' te worden, die ook voor minder begaafde individuen toepasbaar zijn?
Hartelijk dank voor uw artikel.