“Ik hoop op een stille kerst in goed gezelschap”, schrijft Marinus van den Berg. “Een kerst waarop er niet naar het journaal wordt gekeken en alle mobiele telefoons op stil staan.” Tijd voor een verhaal, Händels Messiah en hooguit even tv voor de zegen van die wonderlijke paus. Hij weet wel: het is een verlangen van velen en tegelijk een elitaire verwachting, niet voor iedereen weggelegd. Maar toch: “Ik verlang naar stilte en in die stilte ontsteek ik een kaars met een woord van hoop: Leg de toekomst niet / in de handen van de wanhopigen”.