Tussen 1941 en 1945 zaten ruim tweeduizend Nederlanders, voornamelijk politieke gevangenen, in concentratiekamp Dachau. Bij binnenkomst kregen ze een nummer; hun naam deed er niet langer toe. Het project “Geen nummers maar namen” haalt deze Nederlanders uit de anonimiteit door middel van een tentoonstelling en enkele korte biografieën. Een van de gevangen was dominee Johannes Kapteyn. Bij de presentatie van zijn biografie memoreert zoon Kees Kapteyn hoe zijn vader het evangelie boven de macht van de bezetter plaatste. “Met één woord had hij zij vrijheid kunnen terugkrijgen, zo werd hem voorgehouden. Hij weigerde.”