Ooit was het simpel: je had de hoge cultuur van de elite en de lage cultuur van het volk. Door moderne techniek en media werd alles anders: er ontstond reproductie, vermenging, vernieuwing. Iets dergelijks herhaalt zich nu op het vlak van zingeving en religie, waar niet langer  “het alleenvertoningsrecht van instituten en hun elites” heerst. Religie is van iedereen, ze is democratisch of liever demo-praktisch geworden. Of dat allemaal vooruitgang is? Eric Corsius heeft zijn twijfel.