Veel mensen zijn van goede wil. Toch komt Marinus van den Berg ook veel onmacht tegen. Niet iedereen kan taalles geven aan buitenlanders of kleding inzamelen voor vluchtelingen. Maar er is iets dat je altijd kunt doen: praten, ‘spreken dat recht doet’, met evenwicht tussen emotie en verstand. “We hebben een taal nodig die de strijd niet aanwakkert, maar de weg zoekt naar de wereld van morgen”.