Over geloof zou Erik Borgman spreken. Over het feit dat we daar eerder meer dan minder van nodig hebben. En over christelijk geloven dat van ons vraagt dat we ons openstellen voor het onwaarschijnlijke dat soms zomaar op ons afkomt. Onderweg naar die lezing werd hij overvallen door een levende parabel. “In zekere stad was eens een busmaatschappij. En een oude vrouw in diezelfde stad…”