“Wat zou jij doen, als …?” Deze vraag, vaak gesteld bij herdenkingen van de Tweede Wereldoorlog, heeft nog iets vrijblijvends. In situaties waar het erop aankomt zeggen mensen vaak: “Ik deed gewoon wat ik moest doen.” Getuigt dat niet van een meer fundamentele vrijheid? De vrijheid om te kunnen zien waar de situatie om vraagt; en de vrijheid om daar ook daadwerkelijk gehoor aan te durven geven. "De vrijheid om te kiezen gaat niet aan de keuze vooraf. Vrijheid ontstaat doordat je kiest", zegt Erik Borgman.
Lees meer over
Helder gezegd. Het brengt ons terug naar ons dagelijks leven, waar we de boodschappen moeten doen, de dingen die op onze agenda staan, waar we moeten denken aan de verjaardag van onze schoonzus en... doen wat op onze weg komt. Als je in Noord-Irak woont, zijn dat andere dingen dan wanneer je in Nederland woont of in Argentinië, zoals ik. Het is voor iedereen anders, iedereen heeft een uniek, eigen leven. In dat eigen leven schuilt voor ieder van ons vrijheid, wanneer we in de routine van alledag ervoor kiezen te doen wat mijn buurman, mijn schoonzus, mijn dochter, de bakker ruimte geeft om vrijer adem te halen, en daarmee ik ook.