Soms zijn er periodes dat ik de hele dag mensen spreek zonder het idee te hebben dat ik ‘ontmoet’. Sterker nog, ik heb dan een diepe behoefte aan ontmoeting, maar wanneer ik in gesprek ben lukt het me niet om ook maar één centimeter dieper dan oppervlakkigheid te geraken. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat Gen-Z zich vaker eenzaam voelt dan andere generaties. Dus zit het ingebakken in mijn Gen-Z-dna?