Ik denk dus ik ben, klinkt het bekende motto van Descartes. Maar zodra ik ga denken, doemen er vragen en problemen op. Want wie zit er eigenlijk op mijn stoel? Natuurlijk weet ik hoe ik heet, wat ik vind van de politiek, waarin ik wel en niet geloof, van welke muziek ik hou. Maar wat daarvan is echt van mij? Heb ik niet alles ingeslikt van mijn omgeving? Mijn naam en opvoeding heb ik sowieso van mijn ouders gekregen. En zouden mijn meningen, opvattingen en voorkeuren dezelfde zijn geweest als ik was opgegroeid in een andere cultuur? Zeker weten van niet. Als je dat alles van mij afpelt, inclusief mijn naam, wat blijft er dan van mij over, zittend op mijn stoel?
