Zeventig jaar geleden stelde psycholoog en filosoof Erich Fromm al de vraag of wij als samenleving eigenlijk wel gezond zijn. Hij wees daarbij op het grote aantal mensen dat ook toen al gebukt ging onder psychisch lijden. Op het grote en kleine geweld dat ook toen al niet te beteugelen viel. En op de communicatiemiddelen: radio, tv, dagblad en film die ons ook toen al meer beschaving bij zouden moeten brengen, maar ons vaker, gesteund door reclame, rotzooi voorschotelden ‘waarvoor zelfs een halfbeschaafde zich diep zou schamen, zou het slechts één keer in hem opkomen.’
