Tientallen jaren stond Jan Pronk met zijn voeten in de modder. Als geen ander weet hij hoe hard je moet zwoegen om een betere realiteit en toekomst te realiseren. Sinds de Tweede Wereldoorlog is het internationale recht nog niet eerder zo met de voeten getreden als nu. Juist daarom, stelt Pronk, moeten we nu de hoop niet opgeven, maar aan de slag gaan.