Een zomerse zondagochtend, begin september. 's Middags belooft het heet te worden, nu staat er nog een fris briesje. Minstens zo aangenaam is de rust in de stad. Daarin verschilt deze zondagmorgen niet van andere. Amsterdam slaapt uit. Er zijn wat toeristen op straat, maar zelfs met de ratelende rolkoffers valt het mee. Hardlopers. Weekendwielrenners. Misschien een paar kerkgangers, zoals ik – hoewel er genoeg zondagen zijn waarop ik mezelf op dit uur nog eens omdraai, of wel al ben opgestaan, om nog in pyjama een eitje te koken, koffie te zetten en, na het ontbijt boven de extra dikke krant, meteen aan het werk te gaan. Douchen en aankleden komen later wel. Eerst even profiteren van de stilte. Want ook binnenshuis laat de zondagsrust zich voelen. Weer of geen weer: er hangt iets sereens rondom deze dag in de week, het waait door het open raam de kamer in, soms met een paar druppels regen, een andere keer met een paar goudgele berkenblaadjes.
