In tijden van drukte had Annemarie Scheerboom wat minder tijd voor God. De ziel raakte eruit. De biecht blijkt een goede remedie. Niet om jezelf naar beneden te halen. Maar in het besef dat Gods liefde al je deel is - hoe je ook bent - kun je makkelijker je imperfecties onderzoeken. Rusteloze drukte om maar steeds ‘goed genoeg’ te willen zijn, kun je achter je laten.
Lees meer over
Goed stukje. Er staat. ''Je hart ligt namelijk bij het aardse''. Ik moest denken aan
1 Korinthiërs 7 32-34. Herkenbaar dat kwetsbaarheid en zwakheden lastig kunnen zijn. Inderdaad iedereen is ondanks onze zwakheden in principe goed in de ogen van God. We worden vaak met onze eigen kwetsbaarheid en zwakheden geconfronteerd. Niemand is ook perfect. Ik las daar laatst een boekje over waarin ingegaan werd op: Het laten varen van perfectionisme en stress, het toelaten van authenticiteit, creativiteit, en rust om zo kwetsbaarheid meer de ruimte te geven, positief in te zetten en te mogen laten zijn, zonder perfectionisme. En dan is het juist leuk, grappig en prima als er gewoon staat Kwestbaar ;).
Mooie woorden. Maar! De nadrukkelijke bemoeienis met het sextum was een element van de sociologische positie/ functie van de R.K. Kerk. De biechtpraktijk in onze jeugd (jaren 30/40) was pedagogische absurd. Zeer vage aanduiding dat er iets mis was aan de sexuele ontwikkeling. De RK Kerk deelde nog in de burgerlijke moraal. In de jaren 60 zaten clerici tussen ons pedagogiekstudenten. Het verworven inzicht in de historische ontwikkelingen bracht me niet tot kerkverlating. Tekenen van transitie naar andere leefvormen zijn er. Enige wrok bleef wel: bij sommigen was biechten van jeugdzonden nauwelijks nodig, zeg ik. Tegen de achtergrond van de grootschalige en veelal gewelddadige gevallen van sexueel wangedrag in alle groepen, streken en tijden gaf onze braafheid met biecht een onnodige gewetenslast. Maar eigenlijk was het geweten niet eens aan de orde. Historisch inzicht heeft echter ook bevrijd van enig verwijt.
Annemarie, een zeer toegankelijk en herkenbaar onderwerp, vlot en met humor geschreven. 'Niet goed genoeg' en 'altijd maar druk', bezig met het zélf te maken en de verbinding met de Grond van ons wezen niet meer ervaren... En dán weer die beschermlaag terugvinden: "oké, ik bén al gezien en geliefd!" Ja, dat is een beschermlaag die we ontzettend hard nodig hebben.
Dank je wel, ik hoop dat velen deze mooie column zullen lezen en de tijd nemen om de inhoud echt binnen te laten komen. Waardevol!