Het is crisis in de kerk en die is niet zomaar voorbij, constateert René Grotenhuis. De aanstaande bijzondere bisschoppensynode in Rome zal gaan over het seksueel misbruik. Wat bovenal nodig is, is een fundamentele herbezinning op seksualiteit en een kerkelijke cultuur waarin minder krampachtig met seksualiteit wordt omgegaan.
Lees meer over
De Zaligsprekingen, de Bergrede van Jezus en de moraalleer van Paulus zijn niet het volle program van het Evangelie. Er is meer, nl. de basis van waaruit je pas echt christen kunt worden:'thuis zijn' bij de Heer!
Hét onderscheidende van de christelijke overtuiging zit dus juist niet allereerst in het dienaar willen zijn - je kunt zover pas komen als er psychologisch iets anders heeft plaatsgevonden - maar in echte Liefde die verantwoordelijkheid schept c.q. doet voelen, en wel door én in de persoonlijke relatie met de (voor oud en jong, gehuwd of [weer] alleengaande, in de Geest altijd bereik-/raadpleegbare!) god-mens Jezus! Wie in de liefde tot én overgave aan Hem wederliefde, bevestiging eenmaal diep heeft ervaren, vindt echt vrede, rust, ervaart leef-ruimte én kan - bij wijze van spreken - de hele wereld aan. (Wie gelukkig getrouwd is, weet uit ervaring dat zulk een liefde voor een ander je weglokt/haalt uit je Ego, je besognes enz. en vleugels geeft!) Aan de kracht en helende invloed die uitgaat van de persoonlijke liefde voor Jezus Christus wordt helaas in de r.-k. kerk helaas veel te weinig aandacht besteed, en laat mensen in de kou staan. Jezus zegt echter terecht:"Zoek eerst het koninkrijk" (Mt.6, 33) naast:"IK ben de weg" (Joh.14, 6-7), en "komt allen tot Mij die belast en beladen zijt, want IK zal je rust geven". (Mt.11,28-30) Over de samenhang en implicaties van die drie pericopen zouden we wel eens meer en beter mogen nadenken.