Vorige week, 8 april 2016, presenteerde paus Franciscus zijn lang verwachte document over huwelijk en gezin. Amoris laetitia: De vreugde van de liefde. ‘De paus verandert de leer niet’, luidde hier en daar teleurgesteld het commentaar. Erik Borgman zit er niet zo mee: Alsof de hedendaagse common sense over liefde en relaties de hoogste wijsheid zou zijn. De aanpak van Franciscus is wel degelijk verfrissend. Hij neemt het werkelijke leven serieus met alle ups en downs. Niet om daarin aan te wijzen wat er allemaal mis is of ontbreekt, maar om te zien wat het leven allemaal te bieden heeft. “Vreugde om wat goed is als aanzet van de aanwezigheid van God, die eens alles in alles zal zijn.”
Lees meer over
Mijn oecumenische gedachte is : De vele verschillenden Christelijke kerken mogen dan wel verschillend van mening en uitleg over div. (onbelangrijke) theoretische bijbelcitaten hebben. Maar buiten de kerkmuren, in het Open-Veld, daar moeten wij toch één zijn in de Praktijk-uitvoering van ons Christen-zijn en Jezus-leer. Bijbel kennis is belangrijk maar de praktijk-uitvoering hier is toch het belanrijks.
Een symbolisch ,begrijpelijk-verhaal indeze:
In mijn jeugd ben ik naar de ambachtschool geweest om een vak te leren. Als je voor de 6 theorie-vakken alle 6 een ruime voldoende had maar voor het Praktijkvak een onvoldoende, dan kreeg je geen diploma.
Laten wij dan ook niet zo veel discuseren en twisten over sommige bijbel-citaten, Maar ons Christen-zijn in ÉÉNHEID, daawerkelijk in PRAKTIJK brengen, zodat wij als Frontsoldaten, gezamelijk kunnen optreden voor Gods-vredesrijk dat komende is . Hub.