De afgelopen maanden viel zijn naam vaak in gesprekken met vrienden of tijdens een symposium op het snijvlak van filosofie en spiritualiteit: Viktor Frankl, de psychiater en concentratiekampoverlevende die onderzocht wat het toch wás dat mensen in de meest onmenselijke omstandigheden liet overleven, veerkrachtig en met oog en hart voor lotgenoten. Hij ontdekte dat iemand die zijn bestaan als zinvol beleefde en daar in ontmoetingen, woorden en daden iets van toonde, langer in staat was het lijden en de ontberingen vol te houden dan degene die had besloten dat alles zinloos was en zich daarbij neerlegde.
Niet vreemd dat Frankl juist nu zo regelmatig wordt aangehaald. Want ons gevoel van onmacht groeit met de dag, en terecht. Ja, dan inspireren de verhalen die Frankl verzamelde en van een diepere duiding voorzag. Zie de mens.
