Erik Borgman geeft een inkijkje in katholiek kerkelijk leven, waarin het steeds om mensen gaat, om lief en leed op kleine persoonlijke schaal, maar waarin ook de grote vragen, zorgen en verlangens van het bestaan uitdrukking krijgen.
Lees meer over
Menu
"Blijf bij ons Heer" hoort terecht thuis in de christelijke liturgie en het persoonlijk gebed, maar moet de eerste vraag aan onszelf gelovigen niet zijn: zijn wij wel bij de Heer, en hoe c.q. wat doen we daar echt voor, dag na dag?
Is niet het grootste probleem van de moderne kerk dat men (theologen en ambtsdragers van modernistische snit) God voor zijn eigen karretje wil spannen i.p.v. dat men zich inspant om zelf het karretje van God te trekken?! Wat doen we dus echt individueel en collectief voor het zijn-in-de-Heer dat de bronnen (Evangelie en m.n. Paulus) ons steeds weer voorhouden als belangrijkste doel?
Zou het niet zo kunnen zijn dat juist de aartsbisschop het tekort hier (m.n. bij pastores en theologen van zijn generatie) constateert en meent maatregelen te moeten nemen om vóór alles de nadruk in de parochies weer te leggen op het ontwikkelen en onderhouden van de juist heil brengende individuele relatie van gelovigen met Jezus, God, Maria enz.?
Terug naar de BRON en de bronnen van kerk en geloven; voor de kerk die toekomst wenst te hebben t.b.v. het echte geluk van mensen is er toch geen betere route/methode?! Vanwaar toch de blindheid voor dat realisme en logica bij (geleerde en niet-geleerde) moderne gelovigen?
"Als er intens verdriet is om een geliefd mens is het beter om stil te zijn." Marinus van den Berg
Gecondoleerd, alle betroffenen!
Als het dan werkelijk gaat om "pastoraat van omzien naar de ander", sluit de overduidelijk lichamelijk gehandicapte / zieke, maar vooral geestelijk en sociaal uiterst geïsoleerde aartsbisschop daar toch niet van uit! Luister dus niet selectief: alleen naar hen die naar verwachting zullen voldoen aan je eigen wensen en voorkeuren!
Laat het komende, pijnlijke afscheid dus geen demonstratie worden van wij-zij denken én te vieren eigen gelijk, maar een van verzoening, bruggen bouwen en op elkaar toegaan, óók richting mensen met een andere visie op christus, christendom en r.-k. kerk-zijn. Leg uw hoop in G'd, Jezus Christus en Maria! Wees altijd blij en dankbaar, maar vooral heel geduldig! Overstijg uw kleinmenselijkheid, en betracht gastvrijheid óók én juist t.o.v. de huidige aartsbisschop c.s. Zorg nu eens voor hartelijke ontmoetingen in een psychologisch veilige setting, en breng daar echte luisterbereidheid en dialoog in praktijk. Met een lepel honing bereikt men meer dan met veel klagen en jammeren, ofwel liters azijn! Onze G'd is toch een god van levenden?!