De coronatijd doet iets met onze tijdsbeleving. Alsof we in de wachtstand staan, in een tijd van uitstel. Van mensen in oorlog en armoede leerde René Grotenhuis een andere tijdsbeleving kennen: leven in het nu, zoeken naar zin en betekenis in het leven vandaag. "Ook in deze coronatijd is God aanwezig en dat maakt dat er geen reden is om uit te stellen: ook nu is Hij er om ons leven te bezielen."
Lees meer over
Hij komt echt”, Wat bedoel je daar mee? Dat we doen of hij echt komt, en in die verwachting ons zo goed voelen, dat we totaal alles voor mens en dier en plant overhebben?
En door al dat goed doen je blij en verwachtingsvol’’ gaat voelen?
Of dat je je een btje Jezus gaat voelen?
Ik zou graag iets meer “ voelen”, waardoor je blij wordt.
Het gaat natuurlijk om een blije gedachte.
Welke gedachte dan?
Dat Jezus gekomen is om voor mijn zonden te boeten, kan ik niets mee.
Gelooft U dat en bent u daarom zo blij?
Een mooie vergelijking: hoe mensen die een oorlog uitzitten ook niet weten hoe lang het duurt, net als wij nu in coronatijd. We moeten het 'uitzitten' en om dan in het moment te kunnen zijn, in aanwezig zijn, helpt. we kijken niet langer vooruit of terug. We zijn. En in dat zijn kunnen we God ontmoeten, of het AL, of elke naam die hier past.