Cultuurbeschouwingen over de toekomst van Europa zijn veelal somber gestemd. Het christelijk Europa is aan het eind van zijn Latijn. René Grotenhuis weigert echter om met deze gedachtestroom mee te gaan. Het christelijk geloof is toekomstgericht en heeft juist in onze tijd iets te zeggen over de zin en betekenis van het leven.
Lees meer over
Grotenhuis denkt blijkbaar dat zijn lezers geïnteresseerd zijn in wat híj gelooft. Dat is zelfoverschatting; de Schrift is van grotere importantie en die laat deze theoloog helaas spaarzaam spreken. God en Jezus noemt hij zelden, en dan nog slechts om zijn grote misverstand z.g. kracht bij te zetten, als zou het "Rijk Gods" slechts zou kunnen slaan op een aards, materieel, tastbaar verwezenlijkt Utopia in de toekomst.
Maar wat hebben wij en vooral de armen, de lijdenden, de eenzamen enz. aan zijn schuldgevoelens gedreven plichtenmoraal plus beloning in een verre toekomst? Zacheüs, de apostelen, Paulus, zij die wonderen van Jezus c.s. ervoeren, Woestijnvaders enz. werden in hún Hier en Nu reeds in dat Rijk Gods ge- en betrokken!
Dat is een ander Rijk dan Grotenhuis ons steeds wil verkopen.
De vraag is daarom: wat is het "product" dat het christendom te bieden heeft aan mensen (individueel, persoonlijk), vandaag, hier en elders? Van gebakken lucht over toekomst in een ver en onmogelijk verschiet kunnen zij én wij niet leven, gedijen!
Wat is er daarom mis met als theologen de nadruk weer te leggen op Christus als DE WEG, en goed psychologisch te reflecteren op wat dat betekent c.q. individu plus samenleving oplevert? Grotenhuis doet of hij paus Franciscus wel verstaat, maar slaat blijkbaar alles over wat hij zegt over de dagdagelijkse liefdevolle persoonlijke omgang met God in Jezus, over gebed als Bron van leven, vreugde. Onbegrijpelijk!