Sommige biologieboeken gaan nogal oppervlakkig om met bio-ethische kwesties, zo ondervindt biologiedocente Annemarie Scheerboom. Onze samenleving geeft jongeren van zestien jaar de vrijheid om zelfstandig over abortus te beslissen. Hoort daar dan niet bij dat we hen ook op die jonge leeftijd confronteren met de ethische kanten van zo'n besluit? "Of je nou in het 'pro-life' of 'pro-choice' kamp zit, voor beide kampen lijkt de voorbereiding van onze potentieel ongewenst zwangeren erg mager te zijn."Â
Lees meer over
Keurig volgens het boekje? Ik mis dan toch aandacht voor de rol plus verantwoordelijkheid van de verwekker/vader + familie. Of is zwangerschap slechts de verantwoordelijkheid van de (jonge) vrouw? Denk het niet. Partenogenesis (voortplanting zonder bevruchting) bij mensen bestaat immers niet, en leven zonder je als mens verantwoordelijk (= ordelijk, gedisciplineerd) te gedragen is decadent, om niet te zeggen bij de beesten af. Mensen zijn juist geroepen om hun dierlijke imborst plus site menselijk te maken! Vandaag ligt er helaas een taboe op het gebruik van woorden als orde, discipline, rekening houden met enz. Het humane m.n. verantwoordelijkheid raakt daardoor ondergesneeuwd. Toch kunnen we niet zonder. We moeten goede (duurzame leefbaarheid bevorderende) keuzes maken! Eerlijk delen is dus een dure plicht! Breng dat maar eens over het voetlicht. Best moeilijk bij pubers. Naar wie luisteren jongelui bovendien het meeste? Volgens onderzoekers zijn dat de leeftijdgenoten. In de media hoor je dezer dagen dan onweersproken een allochtone jongen misleidende reclame maken voor een aidsbestrijdingsfonds onder het mom (geest) van 'aids maakt veel kapot, maar iedereen heeft recht op liefde'. (d.w.z. seks zonder m.n. mannelijke verantwoordelijkheid) Wat je ze op school moreel voorhoudt, wordt in de maatschappij zo weer (spiritueel) onderuit gehaald. Mijn pet gaat dus af voor allen die menselijke verantwoordelijkheid expliciet en indringend ter sprake blijven brengen.