Lisette Thooft heeft er nogal eens last van: het gevoel dat ze schuldig is. Tijdens een meditatie besefte ze dat haar allerdiepste verlangen is om vrij te zijn van die schuld. Ze experimenteert met de gedachte hoe het straks zal zijn als ze voor de hemelse rechterstoel verschijnt en misschien wel onschuldig blijkt te worden bevonden.
Lees meer over
Waarom (een transcendente) God erbij halen? De werkelijkheid zoals die geschapen is, is niet continu perfect, maar altijd lerend, zich ontwikkelend. Dat mag, is goed, en moet ook zo zijn. Je mag dus leren by trial and error.
Ik denk dat schuldgevoelens vooral bestaan omdat we een soort geboortetrauma hebben doorgemaakt. We zagen de reacties van anderen, maar wisten die niet goed te interpreteren. Tegelijk voelden we ons fysiek en geestelijk uit het paradijs geworpen; het paradijs van de eenheid met onze moeder en het Al in de moederschoot. Niets daarna is meer vanzelfsprekend. We denken/menen daardoor dat het aan ons ligt dat we onlust ervaren. We zouden tekortschieten, en daardoor staan we plots letterlijk en figuurlijk in de kou. Daar start het schuldgevoel: met de begrijpelijke maar onjuiste interpretatie van de werkelijkheid die we nog moeten leren kennen. Van die schuldgevoelens verlost worden begint dus met een betere interpretatie van de werkelijkheid dan we ons eerder zelf hebben wijsgemaakt. Ik denk dat daarvoor maar één manier is: het ervaren, diep tot je door laten dringen van dat je bemind bent. Dat kan middels je intieme relatie met je ouders, je geliefde of De Geliefde via gebed, meditatie, contemplatie, mystiek.
Elementair daarbij is dat je innerlijk stil wordt, dat je je mentaal volkomen openstelt, en zelf liefde voelt. Je krijgt dan bijna vanzelf meer aan liefde en innerlijk weten terug dan je zelf blijkt te hebben gegeven. Je leert dan op zeker moment dat je bemind bent van den beginne. Met de herinnering daaraan alleen al kun je m.i. een leven lang verder, want die herinnering is reproduceerbaar, evenals je houding die daarbij hoorde van volkomen openheid, present-zijn, overgave, dankbaarheid en liefde. (Kun je grotendeels dagelijks oefenen voor je gaat slapen bijv.: gezicht uit de plooi, mondhoeken omhoog, Jezusgebed zeggen bijv. of Weesgegroet.) En wie weet dat hij/zij ten diepste bemind is, alle uren, dagen, jaren van zijn/haar leven, die is ook niet meer bevreesd om per ongeluk tekort te schieten. De zon zal zo ook weer schijnen in je leven. Heus, probeer maar, het werkt. Ik merk het dagelijks.