Als je tot een innerlijke overtuiging komt en daarvoor gaat staan, dan komt er een rust over je, zo ondervond René Grotenhuis. Die rust wordt niet verstoord door andersdenkenden en hoeft ook niet verdedigd te worden. Wat zegt dat over de felheid waarmee momenteel het maatschappelijk debat wordt gevoerd, zoals in de zwarte piet discussie?
Lees meer over



Een beetje 'überheblich ist das schon', nicht?! Wie enige levenservaring, ook met ultiem eerlijke zelfreflectie heeft, die moet immers toegeven dat niets vast staat dan onze dood. Alle geloof/oordelen is én blijft bevochten geloof/oordelen. Nooit verdwijnen de vragen (vanuit onszelf én van daar buiten) om verantwoording van ons geloof, onze hoop, keuzen enz., en immer zullen we last houden van verleidingen en beproevingen die de bijl willen leggen aan gemaakte keuzen die immers ook een buitensluiten inhouden van opties waarvoor men óók had c.q. nog zou kunnen kiezen. Je kunt jezelf daar niet voor afsluiten. Kwaadaardigheid/begeerte zit in IEDER mens. Je kunt jezelf niet voor eens en altijd daarvan bevrijden! Met wilsascese alleen kom je ook beslist niet ver. Denk aan Augustinus: 'Ons hart is onrustig tot het rust in U' (= God). Neem ook een voorbeeld aan p. Franciscus' catechese tijdens de Alg. Audiëntie op 21-11 over de laatste der Tien Geboden. Hij zei o.a.: 'Het is zinloos te denken dat je je hart kunt zuiveren door met je eigen wil deze titanenstrijd aan te gaan. ( ) We moeten ons openstellen voor de relatie met God ( ) het is (de leiding van) de H. Geest die ons verder brengt.' Erken dat je bedelaar bent; sta toe dat je geholpen moet worden; leg je moeilijkheden steeds voor aan Jezus/God: vraag om hulp/genade. Geloof in én vertrouw op Hen. Geef je over. Word 'n arme van geest en heb Lief. Zonder barmhartigheid kunnen we niet! Dát is Christus' Weg.
Dank u wel voor uw getuigenis, waarin ik ook mezelf herken.
De reactie van 'Petrus' spreekt mij eveneens sterk aan.
Met ons pastoraal team bespreken/overwegen we uw boek 'Van macht ontdaan', wat ons helpt te groeien naar de ontlediging (Fil 2).