De katholieke geloofsgemeenschap in Nederland is vanaf de crisis in de jaren zeventig veel met zichzelf bezig geweest. Maar geloven speelt zich niet af in een kerkelijke binnenwereld. "Geloven gaat over alles wat er in een mensenleven gebeurt", zegt René Grotenhuis. "Geloven wil zeggen: je leven zien in relatie tot God en dat raakt alle dimensies van je bestaan." In Utrecht is hij betrokken bij de ‘Stadssynode’. Centrale vraag: wat en hoe kan de katholieke geloofsgemeenschap bijdragen aan de toekomst van de stad? De synode wil daarover in gesprek gaan met katholieken en niet-katholieken, met binnen- en buitenkerkelijken.
Lees meer over



Ik vind het een dapper initiatief van Pastoor Huitink om een stadssynode te beleggen.
Hopelijk zorgen alle daaraan verbonden activiteiten, zoals oa deze site met vragenlijst, voor voortschrijdend inzicht en inzet.
Ik hoop en bid dat er krachten aangeboord worden, jongeren en volwassenen, om te zorgen voor mooie initiatieven en groei van de kerk, tot meerdere eer en glorie van de Heer.
Voorlichting, Public Relations of Propaganda moet op de feiten en de waarheid zijn gebaseerd.
Dat geldt in hoge mate voor de voorlichting vanuit de kerken.
De Stadssynode Utrecht is in hoge mate misleidend, onjuist en niet op de feiten gebaseerd, waardoor het de onduidelijkheid vergroot.
(1) De stadssynode Utrecht negeert de feitelijke stedelijke ordening van Utrecht. Daarmee zorgt ze voor onduidelijkheid en in het maatschappelijk verkeer voor onwerkbaarheid.
Sinds diverse gemeentelijke herindelingen en samenvoegingen bestaat de Stad Utrecht uit o.a. de volgende kernen: Zuilen, Overvecht, Tuindorp, Utrecht-Centrum, Oog in Al , Kanaleneiland, Hoograven, Tolsteeg, Lunetten, Wilhelminapark, Rijnsweerd, De Uithof, Leidsche Rijn, Vleuten, de Meern, Haarzuilen.
(2) De stadssynode Utrecht negeert en miskent de feitelijke parochiele indeling van de Stad Utrecht.
Slechts drie van de zes Utrechtse parochies worden met name genoemd en doen mee, met name: Ludgerus parochie, Martinusparochie, Salvatorparochie (Binnenstadsparochie).
Drie parochies worden echter helemaal erbuiten gelaten en zelfs niet genoemd: Parochie St. Gerardus Majella (in Lombok, Utrecht West), Parochie Licht van Christus (Leidsche Rijn, Vleuten, De Meern) en last but not least de Studentenparochie (Utrecht is een universiteitsstad).
Hoe zou u het vinden als u er wel bent, maar volkomen genegeerd en niet genoemd wordt? U zou de stadssynode misschien terecht het predicaat kerkelijke arrogantie op kunnen plakken. De stadssynode leidt - misschien ongewild - tot bestuurlijke versnippering. Wie is er voor de stad Utrecht de vertegenwoordiger van de Utrechtse parochies ?
(3) Het woord stadssynode is volkomen misplaatst. Een synode is bekend en gedefinieerd als een vergadering van de hoogste kerkleiders. Deze stadssynode voldoet daar niet aan en om die zo te noemen is een teken van kerkelijke arrogantie. Het wordt de hoogste tijd om voor de vergadering van slechts 3 van de zes Utrechtse parochies een andere naam te kiezen. Het is een Kleinstedelijk Utrechts Rooms Katholiek Beraad (KURK-Beraad).
(4) Ten slotte. Voorlichting en organisatie moeten zoveel als mogelijk transparant en organisatorisch correct zijn. De stadssynode voldoet daar helaas niet aan. Alle betrokkenen wens ik veel inspiratie toe.
Marcellinus Bruins, adviseur en hogeschooldocent Public Relations, Voorlichting en Marketing.
Nu het eindrapport klaar en gepubliceerd is, kan eenieder zien dat er hoofdzakelijk organisatorische wensen zijn behandeld. Geloofsinhoudelijk en liturgisch heeft men het laten afweten. Dat is een miskenning van de eigenlijke problematiek die tot leegloop en sluiting van kerken aanleiding geeft. MENSEN GELOVEN HET GELOOF VAN DE AMBTSKERK NIET MEER! Dan moet je dat traditionele geloof niet nog eens omstandig gaan uitleggen, want dat heeft geen effect en dus geen zin. JE MOET HET GELOOFSAANBOD (de taal, de inhoud, het narratief) BIJ DE TIJD BRENGEN en daar eventuele rituelen enz. (gebeds- c.q. meditatievormen en liturgie) bij aanpassen. Pakt men dat niet serieus op, dan verandert er feitelijk niets. De mensen die nu wegblijven zullen er niet door terugkeren, en nieuwe, aspirant gelovigen werf je er niet mee. De stadssynode is wat mij betreft dus een gemiste kans. Maar dat was vooraf al zichtbaar als er alleen mensen openlijk mochten meedoen die uitgekozen werden door de ambtskerk, en de pastoor de opdracht meekrijgt vooral 'zelf aan het roer te blijven'. Werkelijke vernieuwing krijg je pas als je m.n. je tegenstanders en critici aan het woord laat en m.n. de mensen die weggelopen zijn. Dáár tussen zit het vuur van de Geest, dáár kan men de echte hartenkreten waarnemen, en niet bij de (excusez les mots) de voorspelbare meelopers en sociaal kerkelijk aangepasten die nu hun zegje deden. Die keuze vooraf heeft het eindresultaat bepaald: men kreeg wat men er vooraf heeft ingestopt en toegelaten. Jammer! Volgende keer beter, zullen we maar hopen.