“Waar halen wij in Nederland het recht vandaan om mensen die voor een dictator vluchten bij de grens te weigeren?”, vraagt Thomas Quartier, de nieuwe Theoloog des Vaderlands zich af. Hij is benedictijn, hoogleraar theologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en aan de Universiteit van Leuven, muzikant, spreker en schrijver. “Religie is voor mij in de eerste plaats een kwestie van existentieel zoeken met een radicaal open einde. Geloven is vooral doen.”
Lees meer over
Is men gelovig, monnik om zijn eigen Ego te strelen? Mij lijkt van niet.
De kerken lopen leeg. Waar en door wie zal straks dan nog de Blijde Boodschap worden doorgegeven en mensen worden begeesterd om naar de kerken te gaan en christelijk te leven?
De vraag lijkt me dan ook voor christenen NIET opportuun: wat betekent het om te geloven? Of: wat moet ik als ik geloof? Maar: hoe kom ik, of hoe komt een mens tot geloof (in Jezus Christus en Zijn Blijde Boodschap)?
Gaat het erom alle samenlevingen te maken tot neoliberale verzorgings- en welvaartsstaten of om mensen in hun ontwikkeling te steunen tot betere, met een geest van verantwoordelijkheid en liefde uitgeruste individuen die samen met anderen vorm kunnen en willen geven aan hun samenleving?
Is of moet dat laatste niet juist het antwoord op díe vragen het beginpunt zijn voor eenieder die theoloog wil zijn?
De wereld kunnen we niet definitief ideaal maken. Lijden kunnen we ook niet uitbannen. We kunnen echter wel steeds weer opnieuw aan en in iedere generatie leren om menswaardig, christelijk met de wereld, met het menselijk tekort en het grote en kleine lijden om te gaan! Ligt daarin dus niet de roeping van iedere theoloog: niet allereerst een kudde zoeken te vormen, maar de bekering en spirituele ontwikkeling / groei van het individu nastreven?
Moet het een theoloog dus niet allereerst gaan om mensen te begeleiden naar Godsontmoeting?
U verward een theoloog met een pastor. Een pastor zal God naar de mensen brengen door met aandacht naar ze te luisteren.
En wat de leeglopende kerken betreft:
Kardinaal Jozef de Kesel heeft hierover een interessant boek geschreven: geloof en godsdienst in een seculiere samenleving. 2021
U heeft enigszins gelijk. Monnik en theoloog tegelijk zijn heeft ook iets dubbels: God zoeken en tegelijk alle antwoorden van vraagtekens blijven voorzien als een soort nar. De oorzaak zit hier in het zichzelf, zijn ideeën omtrent God en het goddelijke, willen afhouden van enig vinden van God en het goddelijke. Dit soort monnikendom wil dus louter zichzelf handhaven en bekommert zich niet wezenlijk om wat de zoekend gelovige drijft: God ontmoeten, leren kennen en daar het kompas voor zijn/haar leven vinden. De monnik-theoloog wil nooit vinden want dat schaadt zijn 'verdienmodel'. Elke gelovige komt bij hem/haar dus op de koffie. De monnik-theoloog gaat het niet om Christus, maar om hem/haar zelf. En dat vind ik problematisch voor de toekomst van elk geloof in Christus en het echte geluk van mensen, m.n. de arme, de eenzame, de weduwe, de wees, de zieke en de gevangene. Waar blijven we als we niet meer laten zien wat de liefde voor Jezus Christus voor uitwerking heeft op de kwaliteit van het bestaan zowel individueel en collectief? Wij zijn toch méér dan kuddedieren die achter een herder geacht worden aan te lopen en te doen wat hij of zij van ons vraagt?! Nee, we moeten in vrijheid leren op eigen benen te staan, ook inzake geloven, en dan pas tot gemeenschap overgaan voor zover nodig en wenselijk. Verwarring stichten vanuit de kerken hebben we bepaald niet nodig. Elkaar scherp houden is overigens wat anders dan 'aan de boom blijven schudden' als professie/roeping.
Een laatste opmerking. Theologie los van het belijden en verkondigen van Christus plus zijn Blijde Boodschap van het Rijk Gods is al snel ijdeltuiterij welke voert tot arrogantie en hoogmoed. Theologie staat in dienst van het zoeken naar God, het Goddelijke en het Rijk Gods of ze zal niet zijn.
Overigens weet U misschien ook hoe het genoemde boek van mgr. De Kesel in België is ontvangen door de spraakmakende rk gemeenschap die zich o.a. laat horen via de site restkerk. (Zie o.a. https://restkerk.net/ https://kavlaanderen.blogspot.com/ ) en katholiekforum.net (Zie: http://www.katholiekforum.net/2021/06/04/neen-de-kesel-en-lobet-uw-katholicisme-is-het-onze-niet/ Ik sympathiseer daar bepaald niet mee. maar zij laten ons voelen waar kerk en moderne theologie falen. Ze zetten ons minstens aan het denken als we niet arrogant wegkijken.) Geen mens extra zal dan ook door de visie van mgr. De Kesel e.a. theologen c.q. monniken gelovig worden en of naar de kerk gaan. Reden: geloven in Christus doet men niet om intellectuele redenen. Geloven doet men uit Liefde. Die moet gewekt worden. Ik betwijfel daarom of deze bisschop wel weet wat de core business van zijn kerk is, helaas, want hij wekt geen liefde voor Christus.
Thomas van Aquino OP had een en ander ook pas laat door: na veertig jaar studeren, mediteren, schrijven en doceren over de Schrift: 3 maanden voor zijn dood op zeven maart 1274. En wel tijdens het opdragen van de H. Mis op het feest van St. Nicolaas. Hij ervoer toen fysiek en geestelijk dat het voor echt christelijk geloof helemaal niet aankomt op hard studeren en intellectueel zuivere formuleringen, maar op volledige liefdevol onthechte (zelf)gave aan Jezus de Christus, die dat beantwoordde met bevestiging van Thomas' wezen/z i j n. Na die ervaring kon en wilde St. Thomas nooit meer dicteren, schrijven, preken. Dat leek hem slechts stro, ofwel zichzelf en anderen bezighouden zonder ooit tot de kern te geraken.
Monniken en theologen zouden hier een voorbeeld aan kunnen en moeten nemen voor hun eigen leven en werken: stop met babbelen, praten; geef je diepste, meest onthechte zelf aan de Heer, en dan zal ook jou alles duidelijk worden!