Wie zijn leven verliest, zal het redden

"Wie er maar in zou slagen die grondige kennis van zijn eigen 'niets-zijn' te bereiken, hij had de naaste, kortste, rechtste en zekerste weg gevonden naar de hoogste en diepste waarheid ( ) Jammer genoeg wil niemand die weg inslaan ( ) Werkelijk: we zijn, willen en wilden steeds 'iets' zijn, altijd 'iemand' in de ogen van een ander ( ) de mens valt het lichter tien andere dingen te doen dan zichzelf éénmaal grondig los te laten. En daar komt alle strijd vandaan, alle ellende. ( ) Daarom vinden we geen vrede, noch van binnen noch om ons heen; alleen daaraan moeten we alles wijten waarin we tegenover God en de mensen te kort schieten ( ) Och, 'niets-zijn': dat zou - hoe dan ook, en overal - echte, volle, wezenlijke, eeuwige vrede betekenen met alle mensen; het zou het zaligste zijn, het zekerste, het edelste wat deze wereld heeft. En toch wil niemand er moeite voor doen ( ) Zolang jou dat allerlaatste pondje echte overgave om zover te komen, ontbreekt, zal God je eeuwig vér blijven. De diepste en hoogste zaligheid zul je niet ervaren in tijd en eeuwigheid ( ) 'Ik ben niets' moet een feit worden ( ) je moet het met inspanning ( ) verwerven. ( ) Wat niets kost, is niets waard. ( ) Keer in tot jezelf en zie hoe ver je nog af bent van het beeld van onze Heer Jezus Christus."
Uit preek nr.77 van Johan Tauler o.p. (ca.1300-1361) [G. Hoffmann. 'Johannes Tauler. Predigten'. Vert. J. Brouwer. Em. Jungclaussen. 'De innerlijke grond.' Uitg. Gottmer, Haarlem,...