Na de uitvaart van haar man, moet de kersverse weduwe naar de koffietafel voor de condoleance. Daar ziet ze erg tegenop, zo merkte pastor Paulien van Bohemen.
Lees meer over
Menu
Na de uitvaart van haar man, moet de kersverse weduwe naar de koffietafel voor de condoleance. Daar ziet ze erg tegenop, zo merkte pastor Paulien van Bohemen.
Net terug van een begrafenis....deze ,mevrouw zegt precies wat ik denk! Ik heb mijn man nog maar als ik eraan denk hoe ik dat zou moeten doen, handjes schudden en allerlei goed bedoelende woorden aanhoren terwijl ik alleen maar stuk ben van binnen en wil huilen (kan ik dat tegenhouden, die stroom van tranen?). Mag die beker aan mij voorbij gaan? En ach, ik weet: het hoort erbij.
Beste Paulien en Margo,
zomaar enkele woorden zonder waarde-oordeel als troost voor de verleden tijd en komende tijd...
Paulien, sterkte om in geleidelijkheid heel zachtjes terug in jouw vernieuwde veer-Kracht te mogen komen... Alle goeds elke nieuwe spiksplinternieuwe dag...
Troost is daar waar pijn gewoon mag zijn.
Troost is jouw verdriet op mijn tafel.
Pijn die er mag zijn.
Troost is de kracht van stilte.
Mijn luisteren zonder oordeel.
Troost is oefenen in weinig.
Niet oordelen. Niet spreken.
Geen wijze raad.
Troost is amper iets.
Behalve er zijn.
Daar en dan.
Dichtbij. ( Bond Zonder Naam)