De laatste mis leek er een als op andere zondagen, al was de kerk nog voller, tot de laatste plek bezet, en zat ook bisschop Jan Liesen in de koorbanken. Een eenvoudige maar verzorgde liturgie met zang, orgel- en gitaarspel. Een mis zonder haast, met aandacht opgedragen. Er hing een sfeer van lichte weemoed. Abt Guido Van Belle overwoog de lezingen van de dag en besloot zijn homilie met een korte terugblik op de geschiedenis van de gemeenschap en haar bonte gezelschap van gasten en trouwe kerkgangers, die ‘een spirituele oase en een vrijplaats’ gaan missen.