In onze comfortabele huiskamers ervaren we de situatie als een ā€˜koude kermis’. In figuurlijke zin, want onze verwarming staat aan en we maken plannen voor een volgende vakantie. We houden ons hart vast. Maar de pijn wordt elders gevoeld. In Ter Apel, in detentiecentra voor vluchtelingen hier of aan de randen van Europa. Maar ook op verlaten plekken waar een groeiend aantal dak- en thuislozen verblijft. Of denk aan jonge Nederlanders met een ā€˜lastig uit te spreken achternaam’ die niet voor een sollicitatiegesprek worden uitgenodigd. Of jonge Nederlanders met depressies of verslavingsproblemen.