Rondom de voordeur van haar woning in een stille zijstraat in het centrum van Rotterdam, slingeren de wijnranken welig. Een Syrische vrouw merkte het op en vroeg aan Astrid van Zon of ze af en toe een aantal druivenbladeren mocht plukken, om ze te vullen met gekruide rijst en in te leggen in olie. Dat mocht. Later belde de vrouw aan met deze verse yalangi, en zo ontstonden er vanzelf mooie gesprekken, gewoon aan de eettafel. En dat herhaalde zich.