“Ik zie de schrikwekkende ruimtes van het heelal om mij heen, en zit vast in een hoekje van deze enorme uitgestrektheid, zonder te weten waarom ik juist hier geplaatst ben, en niet ergens anders (…) Al wat ik weet is dat ik spoedig moet sterven, maar wat ik het minst ken is precies deze dood waaraan ik niet ontsnappen kan.”
Dit schreef de denker Blaise Pascal. Als pastor of coach, maar ook gewoon wanneer je aan de keukentafel iemand een luisterend oor biedt, zit er in een gesprek tegenover je niet alleen een mens met een vraag, maar ook een stipje in het onafzienbare veld van de kosmos. Natuurlijk geldt dat ook voor ons: twee stippen voeren een dialoog op het randje van de afgrond van het heelal, met zijn tollende sterrenstelsels en zwarte gaten die ons voorstellingsvermogen verre te boven gaan.
