Als kind groeide Annelies Vanwalleghem op te midden van de verzameling laatmiddeleeuwse en vroegmoderne prenten van haar vader. ā€œOveral aan de muren hingen de kaders in rijen naast en boven elkaar. In die wereld voelde ik me thuis. Doordat die afbeeldingen onvoorstelbaar veel details bevatten, hebben ze ongetwijfeld mijn manier van kijken mee gevormdā€, vertelt ze met haar hand op de finale proefdruk van haar boek Kunst als instrument voor de ziel.