In Leven in Babelse tijden (2011) duidt theologe Marianne Moyaert (KU Leuven) het verhaal van de toren van Babel niet als een straf voor hoogmoed, maar als een verspreiding van de volkeren over de aarde, zodat die bewoond en vruchtbaar wordt. Ze gaat uit van de gedachte dat diversiteit vruchtbaar is. Interreligieuze dialoog moet vertrekken vanuit die intuïtie. Dat is lange tijd niet het geval geweest: “Het was een theologische kwestie: waarom zijn er zoveel religies? Die vraag werd gesteld vanuit het christelijk geloof en draaide rond de heilsvraag: is het mogelijk dat een niet-christen ook gered wordt?”