Op een koude dag in januari loop ik over een van de vele bruggetjes in Amsterdam op zoek naar het huis van Ans Markus (1947) en Wybe. Halverwege mijn route ontvang ik een appje van Ans dat de bel kapot is en dat ik haar kan bellen als ik voor de deur sta. Een ogenschijnlijk praktisch appje, maar gedurende de middag blijkt het appje symbool te staan voor hoe ik Ans heb leren kennen; liefdevol, warm en de blik gericht op de ander die zoekende is.