Dirk De Wachter werpt in zijn beschouwing over de kunst van het wachten tal van lijntjes uit naar zijn eerdere boeken en naar denkers die hem inspireren. Wachten, een levenshouding leest dan ook als een punt waar zijn hele denken samenkomt, maar evengoed als een persoonlijk, soms kwetsbaar en uiterst toegankelijk getuigenis. Het begrip ‘wachten’ heeft het hart van de psychiater gewonnen, hoewel het woord in onze samenleving niet automatisch een positieve connotatie oproept. De noties van verveling, zinloosheid, tijdverlies en ongeduld zijn nooit ver weg.